Column

Fantastisch gelopen Koeiemart

We zijn weer op weg terug naar de ‘Woerdense maat’. Het is een unieke maat of beter gezegd, misschien is het wel meer een soort evenwicht. Een evenwicht waarbij veel mooie dingen kunnen gebeuren, mits alles in balans is.

Dit klinkt natuurlijk heel logisch, maar zo simpel is het niet. De afgelopen jaren zijn op verschillende vlakken allerlei regels voor evenementen aangescherpt. Deze verscherpingen zijn het gevolg van nieuwe inzichten of aanpassingen in verband met de nieuwe realiteit.

Het aanscherpingsproces is gelukkig niet uniek voor Woerden hoor, door het hele land heeft dit plaats gevonden. Dit proces had alleen wat weg van het kinderspelletje, waarbij iedereen wat doorfluistert in het oor van de volgende. In tegenstelling tot het kinderspel haalden de essentie plus een veiligheidsmarge de eindstreep wel, maar de nuances vielen veelal weg.

Voor een evenement als de Koeiemart zijn juist die nuances van groot belang en ook het besef dat een ongeluk niet voor niets een ongeluk heet.
Neem het scenario dat iemand een hartaanval krijgt tijdens het evenement en komt te overlijden aan de gevolgen daarvan. Is het evenement daar dan debet aan? Was deze persoon niet sowieso overleden? Moet je ieder evenement verplichten om, iedere 100 meter een AED beschikbaar te hebben, of beter nog, dat er een arts aanwezig is op het evenementen terrein? Moeilijke vragen waarbij van de politiek ook dappere antwoorden worden gevraagd, want wat vinden wij een acceptabel risico? Het veiligst blijft natuurlijk niks organiseren en binnen zitten.

In Nijmegen zijn ze al eerder tot een nieuwe benadering gekomen. Het veiligheidsplan voor de vierdaagse werd een onhandelbare verzameling uitgewerkte rampscenario’s, dus hebben ze het mes in het veiligheidsplan gezet door dappere keuzes te maken. Ze hebben gekeken naar welke scenario’s reëel zijn op basis van de actualiteit, een kosten-batenanalyse (niet alleen financieel) en gezond verstand.

Ik heb nu sterk het gevoel dat we daar in Woerden ook naar toe gaan. Afgelopen jaar is van de Koeiemart een soort nulmeting gemaakt, waarbij er allerlei zaken inzichtelijk zijn geworden. Nu kunnen we met alle disciplines om de tafel en een veiligheidsplan schrijven, waarbij we een reëel beeld voor ogen hebben.

Tot slot wil ik wel een beetje op de muziek vooruitlopen, want een aantal maatregelen is voor maatschappelijke organisatoren onbetaalbaar, dus ik heb wel de vurige hoop dat deze niet als nieuwe standaard in de APV worden opgenomen, want dan zullen veel evenementen onmogelijk worden.

Pike Uittenbogaard